စကားလုံးမရွိတဲ့ ေကာင္းကင္

ေလာကႀကီးနဲ႔ လုံးဝအဆင္မေျပတဲ့ ဂြ်န္ တစ္ရက္ (ခါတုိင္းထက္ကုိ ပုိမေျပတာေပါ့.. အဟတ္)
ေနာက္က်ိေနတဲ့ စိတ္ေတြ ေက်ာပုိးအိတ္တစ္လုံးအျပည့္နဲ႔ အိမ္အျပန္..
ထူးထူးဆန္းဆန္း တိမ္ေတြ လုံးဝကင္းစင္ေနတဲ့ ေကာင္းကင္ျပာျပာကုိေတြ႔ေတာ့
ၾကည္လင္ေနတဲ့ အေနအထားကုိ အရမ္းအားက်သြားလုိ႔
အိမ္ေရာက္တာနဲ႔ ကင္မရာေျပးဆဲြၿပီး ဓာတ္ပုံရုိက္မိတယ္

သိပ္မၾကာပါဘူး
စားဖုိ႔ေသာက္ဖုိ႔ျပင္ၿပီး ျပန္ၾကည့္မိေတာ့ ေကာင္းကင္က တိမ္ေတြနဲ႔ ျပည့္ေနျပန္ေရာ

.
.

ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ အခ်ဥ္ေပါက္ေနတဲ့ အဲ့ရက္ပုိင္းမွာ မရုိးနုိင္စြာ နားေထာင္မိတဲ့ သီခ်င္းကုိ အသံကုန္ေအာ္ေပးေနရတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာေလးကေတာ့ အသက္က်န္တယ္ဆုိယုံ...
ေနာက္ .. ငါးရက္ေျမာက္ေန႔မွာ ဖ်ားၿပီး ေခါင္းမေထာင္နုိင္ေတာ့မွ သီခ်င္းေလးလဲ အနားရသြားတယ္